Από το "Μάκη μου, γιατρέ μου" στο "Φίλε μου Μάκη"... Η ιστορία επαναλαμβάνεται, απλώς αλλάζει πρωταγωνιστές!
Από το «Μάκη μου, γιατρέ μου» στο «Φίλε μου Μάκη». Η αυτοδιοίκηση συναντά την ελληνική τηλεοπτική μυθολογία.
ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΜΑΚΗ...
Όταν το Δημοτικό Συμβούλιο θυμίζει τηλεοπτική κωμωδία
Όταν το Δημοτικό Συμβούλιο θυμίζει τηλεοπτική κωμωδία
Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική ζωή ενός τόπου που η πραγματικότητα ξεπερνά τη σάτιρα. Και υπάρχουν και άλλες στιγμές που η σάτιρα απλώς κρατάει σημειώσεις.
Στην πρόσφατη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Αίγινας, ο δήμαρχος, επιχειρώντας προφανώς να ρίξει τους τόνους και να κατευνάσει τις εντάσεις, απευθύνθηκε προς τον δημοτικό σύμβουλο της αντιπολίτευσης με το ιστορικό πλέον:
«Φίλε μου Μάκη...»
Και κάπου εκεί, χιλιάδες τηλεοπτικές μνήμες ξύπνησαν μονομιάς.
Γιατί όταν ακούς «φίλε μου Μάκη», το μυαλό δύσκολα μένει στη συνεδρίαση. Ταξιδεύει αυτόματα σε εκείνο το θρυλικό τηλεοπτικό δίδυμο που σημάδεψε μια ολόκληρη εποχή.
Η μόνη διαφορά είναι ότι τότε ήταν ο Ανδρέας και ο Μάκης.
Τώρα, όπως φαίνεται, η εποχή απαιτεί μια μικρή ανανέωση του καστ.
Ο Ανδρέας αντικαταστάθηκε από τον Γιάννη.
Ο Μάκης παρέμεινε Μάκης.
Η φράση χρησιμοποιήθηκε ως μια πράξη πολιτικής ευγένειας, ενδεχομένως να αποτελούσε έμμεση προσπάθεια καθησυχασμού πριν ακολουθήσει η επόμενη διαφωνία.
Όπως και να έχει, η εικόνα ήταν αρκετή για να πυροδοτήσει τη φαντασία όσων παρακολουθούσαν τη συνεδρίαση.
Και κάπως έτσι γεννήθηκε το νέο πολιτικό spin-off:
«Φίλε μου Μάκη: Η Επιστροφή».
Με πρωταγωνιστές δύο αυτοδιοικητικούς που μπορεί να διαφωνούν για έργα, προϋπολογισμούς και αποφάσεις, αλλά για λίγα δευτερόλεπτα χάρισαν στο κοινό μια αυθεντική κωμική στιγμή.
Άλλωστε, στην πολιτική, όπως και στις καλές κωμωδίες, σημασία δεν έχει μόνο η ατάκα.
Σημασία έχει να την πιστεύεις όταν τη λες.
Και το «Φίλε μου Μάκη...» ακούστηκε τόσο φυσικά, που για μια στιγμή όλοι περίμεναν να ακολουθήσει:
«Έλα, φίλε μου Γιάννη...»
Και τότε το Δημοτικό Συμβούλιο θα περνούσε οριστικά από τα πρακτικά στην τηλεοπτική ιστορία.
Στην πρόσφατη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Αίγινας, ο δήμαρχος, επιχειρώντας προφανώς να ρίξει τους τόνους και να κατευνάσει τις εντάσεις, απευθύνθηκε προς τον δημοτικό σύμβουλο της αντιπολίτευσης με το ιστορικό πλέον:
«Φίλε μου Μάκη...»
Και κάπου εκεί, χιλιάδες τηλεοπτικές μνήμες ξύπνησαν μονομιάς.
Γιατί όταν ακούς «φίλε μου Μάκη», το μυαλό δύσκολα μένει στη συνεδρίαση. Ταξιδεύει αυτόματα σε εκείνο το θρυλικό τηλεοπτικό δίδυμο που σημάδεψε μια ολόκληρη εποχή.
Η μόνη διαφορά είναι ότι τότε ήταν ο Ανδρέας και ο Μάκης.
Τώρα, όπως φαίνεται, η εποχή απαιτεί μια μικρή ανανέωση του καστ.
Ο Ανδρέας αντικαταστάθηκε από τον Γιάννη.
Ο Μάκης παρέμεινε Μάκης.
Η φράση χρησιμοποιήθηκε ως μια πράξη πολιτικής ευγένειας, ενδεχομένως να αποτελούσε έμμεση προσπάθεια καθησυχασμού πριν ακολουθήσει η επόμενη διαφωνία.
Όπως και να έχει, η εικόνα ήταν αρκετή για να πυροδοτήσει τη φαντασία όσων παρακολουθούσαν τη συνεδρίαση.
Και κάπως έτσι γεννήθηκε το νέο πολιτικό spin-off:
«Φίλε μου Μάκη: Η Επιστροφή».
Με πρωταγωνιστές δύο αυτοδιοικητικούς που μπορεί να διαφωνούν για έργα, προϋπολογισμούς και αποφάσεις, αλλά για λίγα δευτερόλεπτα χάρισαν στο κοινό μια αυθεντική κωμική στιγμή.
Άλλωστε, στην πολιτική, όπως και στις καλές κωμωδίες, σημασία δεν έχει μόνο η ατάκα.
Σημασία έχει να την πιστεύεις όταν τη λες.
Και το «Φίλε μου Μάκη...» ακούστηκε τόσο φυσικά, που για μια στιγμή όλοι περίμεναν να ακολουθήσει:
«Έλα, φίλε μου Γιάννη...»
Και τότε το Δημοτικό Συμβούλιο θα περνούσε οριστικά από τα πρακτικά στην τηλεοπτική ιστορία.
Είναι ωραίο να υπάρχουν τέτοιες στιγμές. Στιγμές που, έστω και για λίγο, αφήνουν στην άκρη τις αντιπαραθέσεις και χαρίζουν ένα χαμόγελο. Στιγμές που δεν γράφονται μόνο στα πρακτικά. Γράφουν τη δική τους μικρή ιστορία. 😄
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου