Πήρε τη δόση του ως αντιπολιτευόμενος και επέστρεψε στη σιγουριά της έδρας

 

Στην Αίγινα, σε αίθουσα δημοτικού συμβουλίου, συνέβη κάτι αξιομνημόνευτο. Ο Πρόεδρος, άνδρας πολυμήχανος, κατέβηκε από την έδρα —σαν να αναποδογύρισε ξαφνικά ο κόσμος— για να βγάλει λόγο εναντίον του Δημάρχου, μιμούμενος τις παλιές του επιδόσεις, από τότε που ηγείτο της μείζονος αντιπολίτευσης.

ΧΟΡΟΣ ΔΗΜΟΤΩΝ

(μπαίνει τραγουδώντας)

Ω θαύμα και τέρας μέγα!
Να τος ο άντρας που ήταν κάποτε εχθρός,
μετά έγινε φίλος, και τώρα πάλι εχθρός,
μέσα σε μια ώρα!
Ποιος ξέρει τι σκέφτεται;
Ποιος μπορεί να μετρήσει τον άνεμο
που φυσάει στο κεφάλι του;

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ Α'

(Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ στέκεται στη μέση, ρητορεύοντας)

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δημότες, ακούστε με! Δεν θα σιωπήσω μπροστά στα λάθη του Δημάρχου! Εγώ, όταν ηγούμουν της αντιπολίτευσης, το είπα και το ξαναλέω...

ΔΗΜΗΤΡΗΣ: (από τα έδρανα) Μπράβο, Πρόεδρε!

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: (κάμπτοντας το γόνατο σαν σκύλος νικημένος, με την ουρά στα σκέλια) ...ευχαριστώ, ευχαριστώ, αρκετά πια, επιστρέφω στην έδρα μου.

(κάθεται γρήγορα, σαν να μην είπε τίποτα)

ΧΟΡΟΣ:

Να, θεατές, λύθηκε το μυστήριο!
Ο νέος Κλέων του νησιού μας
βγάζει λόγο μία μέρα τον χρόνο,
όπως ο κούκος κελαηδάει μία ώρα
και μετά σωπαίνει δώδεκα μήνες,
θυμούμενος τη μηνιαία αποζημίωση.

ΕΞΟΔΟΣ

Κι έτσι, δημότες, έμαθε η πόλη
πως υπάρχει αντιπολίτευση της στιγμής
κι υπάρχει αντιπολίτευση μιας ζωής·
ο δικός μας ήρωας διάλεξε την πρώτη,
την έδρα όμως δεν την άφησε ποτέ.

ΤΕΛΟΣ